'Eindelijk heeft hij dan een afspraak kunnen maken. Al maanden liep hij achter deze
prospect met potentie aan. Vele telefoontjes waren er inmiddels aan besteed,
een flink aantal brochures werd er per TNT post afgeleverd. Maar nu was het
zover. De verkoper mocht uiteindelijk op audiëntie. Lichtelijk gespannen maar met een overdosis aan enthousiasme en zelfvertrouwen stapte hij
in zijn leasekar op weg naar nieuw succes. Want dat hij zou slagen dat stond
voor hem als een paal boven water. Zijn collega's en manager waren al
geïnformeerd. Hij zou dit varkentje wel even wassen. Good luck.

Mijn naam is Haas. De afspraak was op vrijdagmorgen 10.00 uur. Na de auto te hebben geparkeerd op een van de bezoekersplaatsen betrad hij om 10 minuten over 10 het pand om zich bij de receptioniste te melden. Een afspraak met de heer Koning, mijn naam is Haas.

Nog even wachten in de hal en toen mocht hij naar de spreekkamer. "Sorry, mijnheer
Koning dat ik wat later ben, maar ja u zult het wel begrijpen hè, de files van
tegenwoordig. Je moet steeds vroeger van huis en dat is bij mij wat moeilijk,
want ik moet eerst de kinderen nog naar school brengen, ziet u. Maar gelukkig
dat ik u niet al te lang heb moeten laten wachten. Fijn dat u wat tijd voor mij
hebt willen vrijmaken, dan kan ik eens een uitgebreide presentatie geven over
de mogelijkheden van onze firma en ik heb vandaag ook nog een speciale
aanbieding voor u. Laten we zeggen het is uw lucky day, haha. U vindt het toch
zeker niet erg dat ik mijn jasje uit doe hè, want door dat gehaast heb ik wel
een beetje warm en bovendien het is hier ook behoorlijk aan de temperatuur". "Ga
gerust uw gang," zei de klant, "ik heb dáár geen probleem mee". De vriendelijke
verkoper die toch al moeilijk kon luisteren, ontging uiteraard de klemtoon die
op het woord ‘daar' werd gelegd en draafde rustig door...

Over de streep Na een langdurige monoloog met vele aannamen van de kant van de verkoper, nam hij vrolijk afscheid. Hij vertrouwde de klant nog wel even toe er een ‘op maat
gesneden' aanbieding van te zullen maken. Nog even een vrolijke opmerking tegen
de receptioniste achter de balie en hij stapte voldaan in zijn auto.

Als eerste pleegde hij een telefoontje naar zijn volgende afspraak, want ja, het
was wat uitgelopen bij een belangrijke klant, dus hij kwam wat later. Onderweg
belde hij met zijn manager dat er een goed voorstel moest komen met een fikse
korting om Koning binnen te halen. Sowieso was het geen probleem: "Toppie, ik
trek hem wel over de streep", meldde hij vol zelfvertrouwen. Niet wetende dat
zijn toekomstige klant die streep op dat moment ook al had getrokken maar
weliswaar vet en dwars door zijn naam en die van zijn firma.

Hoelang worden we nog geconfronteerd met deze ‘Jofele Jopen' die zonder enige
verkoopvakkennis de straat op worden gestuurd? Ik ben bang nog héél, héél lang.
Heb ik dit verhaal verzonnen? Nee, ik heb het pas geleden zelf meegemaakt want
ook ik moet vaak iets inkopen.